Τετάρτη, 15 Φεβρουάριος 2017 12:36

[...] Λέει λοιπόν η Τατιάνα στον Ονέγκιν: Mου φαίνεται, Ονέγκιν, πως ετούτη η ανιαρή χλιδή και το χρυσάφι, οι δεξιώσεις οι λαμπρές, τα τόσα πλούτη που απολαμβάνει των πριγκίπων το σινάφι στο σπίτι μου, είναι κενά… Να την αλλάξω τούτη την ψεύτικη ζωή, να τ

[...] Λέει λοιπόν η Τατιάνα
[...] Λέει λοιπόν η Τατιάνα στον Ονέγκιν: Mου φαίνεται, Ονέγκιν, πως ετούτη η ανιαρή χλιδή και το χρυσάφι, οι δεξιώσεις οι λαμπρές, τα τόσα πλούτη που απολαμβάνει των πριγκίπων το σινάφι στο σπίτι μου, είναι κενά… Να την αλλάξω τούτη την ψεύτικη ζωή, να τα πετάξω πως θα’ θελ’ όλα :αίγλη, μόδα, γοητεία και να επιστρέψω στα καλά μου τα βιβλία [...] Αλεξάντερ Πούσκιν – Ευγένιος Ονέγκιν Οι Μοσχοβίτες διαβάζουν Πούσκιν. Μετά τα παραμύθια του, το πιο δημοφιλές βιβλίο, είναι το μυθιστόρημα του «Ευγένιος Ονέγκιν» Τι αντιπροσωπεύει όμως ο Ονέγκιν για τη ρωσική λογοτεχνία; Τι αντιπροσωπεύει για την ευρωπαική λογοτεχνία του 19ου αιώνα και γενικότερα για την ευρωπαική λογοτεχνική παράδοση; Ό Βησσαρίων Μπελίνσκι, σπουδαίος Ρώσος κριτικός του πρώτου μισού του 19ου αιώνα, θα χαρακτηρίσει τον Ονέγκιν ως «Εγκυκλοπαίδεια της ρωσικής ζωής». Ο ίδιος ο Πούσκιν, τρία χρόνια αφότου αρχίζει να γράφει τον «Ευγένιο Ονέγκιν», σε γράμμα που στέλνει στον αδελφό του, τον Γενάρη του 1824, χαρακτηρίζει το ατελείωτο ακόμη έργο του, ως το καλύτερο , από όσα είχε γράψει έως τότε. Το γράμμα στέλνεται από το ρωσικό νότο, πιθανότατα από την Οδησσό, όπου βρισκόταν εξόριστος για τις φιλελεύθερες ιδέες του, τις οποίες και αποτύπωνε στα ποιήματά του και ευθαρσώς διατυμπάνιζε στις λογοτεχνικές και καλλιτεχνικές συντροφιές της Πετρούπολης. Όταν τον Μάιο του 1877 ο Τσαικόφσκι διαβάζει τον «Ευγένιο Ονέγκιν», μετά από υπόδειξη της φίλης του Ελισσαβέτα Λαβρόσκαγια, τραγουδίστριας της όπερας, η ιδέα να γράψει ένα δικό του έργο πάνω στο έμμετρο μυθιστόρημα του Πούσκιν, κυριολεκτικά τον συνεπαίρνει. Η όπερα του Τσαικόφσκι «Ευγένιος Ονέγκιν» θα ολοκληρωθεί τον Ιανουάριο του 1879 και θα γνωρίσει την μεγάλη της επιτυχία, στο Αμβούργο στις 19 Ιανουαρίου 1888 με διευθυντή τον Gustav Mahler.